โศกนาฏกรรมทิ้งรอยร้าวใจ! หนุ่มเพื่อนสนิทของผู้ประสบภัยเหตุเพลิงไหม้ “โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว” เดินทางนำดอกไม้มาวางไว้อาลัยบริเวณหน้าจุดเกิดเหตุด้วยความโศกเศร้า หลังเพื่อนรัก 2 รายที่ชวนไปเที่ยวด้วยกันหายสาบสูญติดต่อไม่ได้นับตั้งแต่คืนวันเกิดเหตุ เผยตนรอดหวุดหวิดเพราะติดงาน ส่วนเพื่อนรักเชื่อว่าไม่น่ารอดชีวิตแล้ว

เมื่อช่วงเช้าวันที่ 14 ก.ค.2569 บริเวณหน้าสถานบันเทิงที่เกิดเหตุ มีประชาชนเดินทางมาร่วมวางดอกไม้เพื่อไว้อาลัยให้กับผู้เสียชีวิตอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางบรรยากาศที่เป็นไปด้วยความโศกเศร้า

หนึ่งในนั้นคือ นายภาคิน อายุ 25 ปี ซึ่งเดินทางมาพร้อมช่อดอกไม้เพื่อนำมาวางไว้อาลัยให้กับเพื่อนสนิท 2 คน ที่เดินทางมาเที่ยวที่สถานบันเทิงแห่งนี้ในคืนเกิดเหตุ และจนถึงขณะนี้ยังไม่สามารถติดต่อได้เลยแม้แต่คนเดียว

นายภาคิน เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า ปกติแล้วพวกตนมักจะเดินทางมาเที่ยวที่สถานบันเทิงแห่งนี้เป็นประจำเพราะความชอบส่วนตัว ในวันเกิดเหตุเพื่อนทั้งสองคนได้เอ่ยปากชวนตนให้มาเที่ยวด้วยกัน แต่โชคดีที่ตนปฏิเสธไปเนื่องจากติดงานเมื่อวานนี้ ทำให้รอดชีวิตจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมครั้งนี้มาได้อย่างหวุดหวิด

หลังเกิดเหตุ นายภาคินพยายามโทรศัพท์ติดต่อหาเพื่อนทั้งสองคนอย่างต่อเนื่อง แต่ปรากฏว่าไม่สามารถติดต่อได้เลยทั้งคู่ ประกอบกับตนทราบเพียงชื่อเล่นและไม่ได้รู้ชื่อจริงของเพื่อน จึงทำได้เพียงเดินทางมาวางดอกไม้แสดงความอาลัยในเช้าวันนี้ เพราะส่วนตัวเชื่อว่าเพื่อนทั้งสองคนน่าจะไม่รอดชีวิตแล้ว ส่วนเรื่องการตรวจสอบรายชื่อผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ คงต้องรอให้ทางญาติสนิทของเพื่อนเป็นผู้ดำเนินการ เนื่องจากตนเองเป็นเพียงเพื่อนร่วมกลุ่มที่ไปสังสรรค์ด้วยกันเท่านั้น

ถอดคำสัมภาษณ์ฉบับเต็ม

ผู้สื่อข่าว: เป็นญาติหรือว่าเป็นอะไรครับ?

นายภาคิน: ไม่ใช่พี่ เพื่อนผม

ผู้สื่อข่าว: เป็นเพื่อนเหรอ?

นายภาคิน: ไม่ได้มาด้วยกัน มันชวนผมมาแหละ แต่ผมไม่มาไง เมื่อวานผมติดงาน

ผู้สื่อข่าว: เพื่อนเราเป็นนักท่องเที่ยวหรือเป็นคนมาเที่ยว?

นายภาคิน: คนมาเที่ยวครับ แต่ตัวไม่ติดเลย ไม่รู้ว่าอยู่ไหน ตอนนี้ติดต่อไม่ได้ แต่ปกติเขาชวน แต่แบบผมติดงานไงเมื่อวานเนี่ย

ผู้สื่อข่าว: แล้วปกติมาเที่ยวที่นี่กันบ่อยไหมครับ?

นายภาคิน: มาบ่อยครับ เพราะชอบมา ชอบมาที่นี่

ผู้สื่อข่าว: แล้ววันเกิดเหตุคือเพื่อนชวน?

นายภาคิน: ผม... ผมไม่ได้มา เพื่อนชวนแต่ผมไม่มา

ผู้สื่อข่าว: แล้วเพื่อนเขามาที่นี่ด้วย?

นายภาคิน: มาๆ ครับ

ผู้สื่อข่าว: แล้วตอนนี้เนี่ย...

นายภาคิน: ติดต่อไม่ได้ครับ

ผู้สื่อข่าว: ติดต่อไม่ได้เลย ได้มีการแจ้งบอกทางเจ้าหน้าที่บ้างหรือยังครับ?

นายภาคิน: ไม่รู้พี่ ผมไม่ใช่ญาติเขา แบบว่าเป็นเพื่อนที่ไม่ได้รับ... ไม่ได้สนิทน่ะ แต่เขาพอรู้จักกันอะไรเงี้ย แต่ก็ติดต่อไม่ได้

ผู้สื่อข่าว: ก็ปกติอยู่... ที่พักเดียวกันหรือว่ายังไง?

นายภาคิน: ไม่ครับ อยู่คนละที่ ไม่ได้สนิทกัน แต่แบบว่าก็เป็นเพื่อนกัน ไปกินเหล้าไปอะไรด้วยกันอย่างเงี้ย

ผู้สื่อข่าว: กี่คนครับที่มาคืนนั้น?

นายภาคิน: 2 คนครับ เป็นผู้ชายหมด ไม่ได้สักคนเลย

ผู้สื่อข่าว: พอจะทราบชื่อเพื่อนหรืออะไรไหม?

นายภาคิน: รู้จักแต่ชื่อเล่นครับ แต่เขาน่าจะไม่นั่นแล้วล่ะ เพราะว่าโทรหาไม่ติดสักคนเลย

ผู้สื่อข่าว: ก็ตอนนี้เขามีรายชื่อผู้ที่เสียชีวิตออกมาแล้ว...

นายภาคิน: อ๋อ รอให้ญาติเขาไปดู เพราะว่าเราก็ไม่ได้ญาติเขาไง อือ

ผู้สื่อข่าว: แล้ววันนี้ช่วงเช้านี่ก็มา...

นายภาคิน: เอาดอกไม้มาให้เฉยๆ เพราะว่าคิดว่าเพื่อนไม่อยู่แล้วแหละ คิดว่าไม่น่ารอด