น้ำตาท่วมสุรินทร์! เขมรยอมปล่อยตัว "ลุงโยชน์" หาของป่าหลงข้ามแดน ศาลอุดรมีชัยสั่งจำคุก กองทัพภาคที่ 2 จับมือทหารกัมพูชาเปิดกลไก RBC ส่งมอบตัวกลับไทยผ่านด่านช่องสะงำ เผยนาทีระทึกถูกทหารเขมร 20 นายอาวุธครบมือล้อมจับ-ปิดตาพาลุยหน้าผา ภรรยาปล่อยโฮเข้ากอดสารภาพทำใจไว้แล้วว่าอาจติดคุกยาว

เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 15 พฤษภาคม 2569 บรรยากาศที่บ้านเลขที่ 70 หมู่ 7 ต.กันตวจระมวล อ.ปราสาท จ.สุรินทร์ เต็มไปด้วยความปลาบปลื้มยินดีและคราบน้ำตาแห่งความโล่งใจ เมื่อ นายโยชน์ สายน้อย อายุ 58 ปี ชายชาวสุรินทร์ที่พลัดหลงข้ามแดนและถูกทางการกัมพูชาจับกุมตัวไปนานหลายสัปดาห์ ได้เดินทางกลับถึงบ้านพักอย่างปลอดภัย โดยมี นายประภาส ศรีจันทร์เวียง รองผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ และนายนิรันทร์ สุนทรศิริ นายอำเภอกาบเชิง พร้อมด้วยญาติพี่น้องและเพื่อนบ้าน มาร่วมผูกข้อไม้ข้อมือทำพิธีรับขวัญอย่างอบอุ่น

สืบเนื่องจาก นายโยชน์ ได้เดินทางเข้าไปหาของป่าบริเวณแนวชายแดนจังหวัดสุรินทร์ และหายตัวไปอย่างลึกลับตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน 2569 ที่ผ่านมา ภายหลังครอบครัวและฝ่ายปกครองร่วมกันออกตามหาแต่ไม่พบ กองทัพภาคที่ 2 จึงได้ประสานงานผ่านกลไกคณะกรรมการชายแดนส่วนภูมิภาค ไทย–กัมพูชา (RBC) กระทั่งทราบว่านายโยชน์ถูกทหารกัมพูชาจับกุมและส่งฟ้องศาลชั้นต้นจังหวัดอุดรมีชัย ในข้อหาลักลอบเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย ทางกองทัพไทยจึงเร่งเจรจาขอความช่วยเหลือมนุษยธรรม จนกระทั่งเมื่อเวลา 10.00 น. วันเดียวกัน พลจัตวา นิด นารง รองเสนาธิการภูมิภาคทหารที่ 4 ของกัมพูชา ได้ทำพิธีส่งมอบตัวนายโยชน์คืนให้แก่ พลตรี กัมปนาท วาพันสุ เสนาธิการกองทัพภาคที่ 2 ณ จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ อ.ภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ

นายโยชน์ เปิดใจเล่านาทีระทึกว่า ระหว่างที่กำลังเดินกลับออกจากป่า ไม่รู้เลยว่าจุดดังกล่าวเป็นฐานทหารกัมพูชา ตอนแรกเห็นทหารกางเต็นท์นึกว่าเป็นชาวบ้านหาของป่าเหมือนกัน แต่จู่ๆ มีทหารกัมพูชาประมาณ 20 นาย อาวุธครบมือเดินปรี่เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังและสั่งให้วางสัมภาระ ตนตกใจและกลัวมาก จากนั้นถูกนำตัวลงจากเขาโดยทหารกัมพูชาใช้ผ้าปิดตาตนตลอดทางเดินเลาะหน้าผาตัดที่ต้องใช้บันไดลิง ยอมรับว่าเดินยากมากแต่ก็ต้องทน จนกระทั่งได้รับการช่วยเหลือ ขอกราบขอบพระคุณนายกรัฐมนตรี แม่ทัพภาค ทหาร ฝ่ายปกครอง และสื่อมวลชนทุกฝ่ายที่ช่วยเป็นกระบอกเสียงจนได้กลับบ้าน

ขณะที่ นางสาวกรรณิกา หอมขจร อายุ 47 ปี ภรรยา ร่ำไห้เปิดเผยว่า ตนและลูกร้องไห้ทุกวันจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ก่อนหน้านี้ทำใจไว้แล้วว่าหากเจอข่าวดีคงตกระกำลำบากอยู่ฝั่งโน้น 1-2 สัปดาห์ แต่ถ้าเจอข่าวร้ายอาจต้องติดคุกเขมรยาวถึง 1-2 ปี ไม่คิดเลยว่าวันนี้สามีจะได้กลับมากอดครอบครัวอีกครั้ง ต้องขอบพระคุณทุกหน่วยงานรวมถึง สส.ในพื้นที่ที่ช่วยประสานงานอย่างไม่ย่อท้อ