วันที่ 2 พฤษภาคม 2568 ที่กระทรวงมหาดไทย (มท.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ระหว่างที่ นายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี และรมว.มหาดไทย เดินทางเข้ากระทรวงปฏิบัติหน้าที่ พบว่า นายวีระพงษ์ ดีอ่อน ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี มายืนรอต้อนรับนายอนุทิน และยกมือไหว้นายอนุทิน นายอนุทินจึงใช้มือตบไปที่ไหล่ และมีการพูดคุยกันสักพัก ก่อนที่นายอนุทินจะเดินทางขึ้นไปยังห้องทำงาน

ทั้งนี้ มีรายงานว่า ผู้ว่าฯ ปราจีนบุรี มีการเตรียมพวงมาลัยมามอบให้นายอนุทินด้วย เพื่อกราบขอโทษ กรณีที่มีการเซ็นหนังสือแต่งตั้งชาวจีนเป็นที่ปรึกษา จนถูกสังคมวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก กระทั่งต้องยกเลิกคำสั่งแต่งตั้งในที่สุด

จากนั้น นายอนุทิน ให้สัมภาษณ์ถึงเรื่องดังกล่าวว่า ผู้ว่าฯ ปราจีนบุรี มาขอโทษที่ทำให้เกิดความอึดอัดใจ แต่ตนไม่ได้อึดอัด แต่มาเพราะคงเห็นตนให้สัมภาษณ์ถึงความรู้สึกของตน ว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควร คำสั่งทุกอย่างที่ผู้ว่าฯปราจีนบุรี ได้ออกคำสั่งเรื่องการแต่งตั้งที่ปรึกษาชุดนั้น ได้ทำการยกเลิกหมดแล้ว และให้เหตุผลว่าทำไมจึงยกเลิก

ส่วนที่กระทรวงมหาดไทยทำหนังสือถึงผู้ว่าราชการจังหวัดทั่วประเทศ สำรวจตรวจสอบการแต่งตั้งที่ปรึกษาและส่งเรื่องกลับมาที่กระทรวงนั้น เป็นเรื่องที่ปลัดกระทรวงมหาดไทยรับผิดชอบ ตนไม่ทราบถึงขนาดนั้น ต้องแยกกัน ตนสั่งการสั่งงานในเชิงนโยบาย ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องของข้าราชการฝ่ายประจำ โดยมีปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด ในฝ่ายข้าราชการประจำ

เมื่อถามว่า หลังจากผู้ว่าฯ ปราจีนบุรี ยกเลิกคำสั่งจะมีการดำเนินการอย่างไรต่อหรือไม่ นายอนุทิน กล่าวว่า ผู้ว่าฯ ปราจีนบุรี ทำรายงานชี้แจงว่า คิดในมุมการกระตุ้นเศรษฐกิจ EEC ซึ่งเป็นความคิดของผู้ว่าฯ แต่มีเรื่องรายงานมาถึงตน ตนก็บอกกับปลัดกระทรวงมหาดไทยไป ว่าการเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด การไปปรึกษาใคร ที่เป็นประโยชน์ต่อจังหวัด มีแต่คนที่จะให้คำปรึกษาไม่จำเป็นถึงขั้นต้องตั้งเป็นที่ปรึกษา ดังนั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่ทุกอย่างถูกยกเลิกไปหมดแล้ว และคิดว่าจากนี้ไปคงไม่มีใครที่จะทำเรื่องเช่นนี้อีก

เมื่อถามว่า จะมีผลเสียต่อทางราชการหรือไม่ นายอนุทิน กล่าวว่า จะมีผลเสียก็ต่อเมื่อคนที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาเหล่านี้ไปแอบอ้าง และคนแต่งตั้งต้องรับผิดชอบ แต่ถามว่าอัตราข้าราชการเงินเดือน เบี้ยประชุม พวกนี้ไม่มีเบิกค่าเดินทางไม่ได้ ฉะนั้นเรื่องความเสียหายงบประมาณไม่มีอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่จำเป็นไม่ต้องตั้งดีกว่า ซึ่งสิ่งที่ตนพูดเปรียบเสมือนนโยบายแล้ว