เวลา 9.30 น. วันที่ 4 ธ.ค. 67 จากการที่ สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 2 (สบอ.2) ศรีราชาได้รับรายงานว่า มีชาวบ้านไปพบลูกช้างป่า 2 ตัว ได้รับบาดเจ็บจากการถูกกับดักบ่วงเชือกรัดบริเวณงวง โดยตัวแรกถูกรัดกลางลำงวง ส่วนตัวที่สองถูกรัดที่ปลายงวง ทั้งค 2 ตัว ยังคงอยู่ร่วมกับฝูงช้างป่าขนาดใหญ่ราว 40-60 ตัว บริเวณหน่วยพิทักษ์ป่าแก่งหางแมว ตำบลขุนซ่อง อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี โดยสำหรับปฏิบัติการคืบหน้าล่าสุด ในวันนี้ได้มีการเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่ทีมยิงยาซึม เพื่อวางยาแม่ช้างและลูกช้างพร้อมกัน วางแผนใช้อาหารล่อแยกช้างเป้าหมายออกจากฝูงหลังยาออกฤทธิ์ จากนั้นให้ทีมเฝ้าระวังผลักดันฝูงช้างให้ออกห่างจากช้างเป้าหมาย เพื่อให้ทีมสัตวแพทย์สามารถเข้าทำการรักษาและตัดบ่วงได้อย่างปลอดภัย

จากการเข้าตรวจสอบอาการบาดเจ็บ พบว่าลูกช้างป่าตัวที่ 1 เป็นลูกช้างป่าที่ถูกบ่วงเชือกรัดบริเวณปลายงวง ทีมยิงยาซึม ทำการให้ยาซึม จำนวน 1 เข็ม จนสังเกตุว่าลูกช้างป่าแสดงอาการซึมหลังจากให้ยา และเริ่มยืนซึมนิ่ง มีเสียงกรน  ทีมเฝ้าระวัง จึงทำการผลักดันฝูงช้าง ให้หลบเข้าไปในป่า ก่อนที่ทีมสัตวแพทย์ จะเข้าไปตัดเชือกที่รัดปลายงวง และให้ทีมยิงยาซึม ยิงยาปฏิชีวนะ และ ยาแก้ฤทธิ์ยาซึม เข้าทางกล้ามเนื้อ อย่างละ 1 เข็ม  ลูกช้างป่าเริ่มมีอาการรู้สึกตัว เดินได้ โบกหู เมื่อเวลาผ่านไป 10 นาทีหลังจากใหัยาแก้ฤทธิ์ยาซึม  และฝูงช้างป่าได้พาลูกช้างป่า หลบเข้าไปในป่าอย่างปลอดภัย

ต่อมาได้เริมภารกิจช่วยลูกช้างตัวที่ 2  ได้เริ่มขึ้น เมื่อเจ้าหน้าที่นำผลไม้ มาวางไว้ที่ลาน เพื่อให้ฝูงช้างป่าออกมาหากิน จนกระทั่งพบตัวลูกช้างป่าบาดเจ็บ ซึ่งโดนบ่วงรัดบริเวณกลางลำงวง เจ้าหน้าที่จึงยิงยาซึมลูกช้างป่า จำนวน 1 เข็ม แต่ไม่สามารถยิงยาซึมแม่ช้างป่าได้

เมื่อลูกช้างป่าถูกยาซึม จึงวิ่งหนีกลับเข้าป่า ทำให้แม่ช้างป่าวิ่งตามเข้าไปด้วย และเมื่อยาซึมออกฤทธิ์เต็มประสิทธิภาพ จึงให้ทีมเฝ้าระวังเข้าผลักดันฝูงช้างป่าและแม่ช้างให้ออกออกจากลูกช้างป่า พร้อมๆกับทีมสัตวแพทย์เร่งเข้าตัดเชือก

จากการตรวจสอบพบว่า เชือกรัดลำงวง ทำให้รูงวงด้านขวาขาด บาดแผลไม่ติดเชื้อ และแผลเริ่มตกสะเก็ด และมีเนื้อเยื่อใหม่ปกคลุม แต่รูงวงด้านซ้ายยังคงปกติ จึงทำการล้างแผล  ให้ยาปฏิชีวนะ และ ยาแก้ฤทธิ์ยาซึม และเร่งถอนกำลังอย่างเร็วที่สุด รวมพล ณ หน่วยพิทักษ์ป่าแก่งหางแมว จนเสร็จสิ้นภารกิจ

ทั้งนี้ภายหลังการรักษา จากนี้แม้ลูกช้างจะยังใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่อาจจะไม่สามารถใช้งวงหยิบจับได้เหมือนปกติ จึงควรต้องเฝ้าระวังและติดตามอาการลูกช้างป่าต่อไปสักระยะหนึ่ง ซึ่งต้องชื่มชมเจ้าหน้าที่ทุกๆฝ่าย ที่ระดมทั้งกำลังสมอง ความร่วมมือด้านต่างๆ ทำให้ภารกิจ ฝ่าดงช้าง รักษาลูกช้างป่า 2 ตัวได้ในครั้งเดียว ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็นเคสแรกของประเทศ สำเร็จลุล่วงด้วย