เช้าของวันที่ 5 ตุลาคม 2567 นายสุชาติ ขุนเจ๋ง สมาชิกสภาเมืองพัทยา เขต 4 ได้รับแจ้งว่าผู้ประกอบการร่มเตียงพบเด็กทารกที่คาดว่าถูกพ่อแม่เอามาทิ้งอยู่บริเวณปากซอย 10 ถนนชายหาดจอมเทียน ต.หนองปรือ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี หลังรับแจ้งจึงประสาน ร.ต.อ.พุทธรักษ์ สอนคำหาน รอง สว.สอบสวน สภ.เมืองพัทยา สาขาโค้งดงตาล และจ่าเอก สเวทย์ เพิ่มพูล หัวหน้างานเทศกิจเขตจอมเทียน รีบไปตรวจสอบ

เมื่อไปถึงพบพบเด็กทารก เพศชาย วัยประมาณ 3-4 เดือนกำลังน่ารักรูปร่างหน้าตาคล้ายเด็กต่างชาติ สวมใส่ชุดแรกเกิดสีขาว ส่งเสียงร้องไห้ เนื้อตัวมอมไปด้วยคราบทรายทะเล ถูกปล่อยทิ้งให้นอนอยู่บนชายหาดเพียงลำพัง ตรวจสอบใกล้กันพบแพมเพิสจำนวนหนึ่งชิ้นวางอยู่ ทางชาวบ้านที่พบเห็นจึงช่วยกันอาบน้ำปะแป้งให้เด็กก่อนเจ้าหน้าที่จะมาถึงโดยพบว่าตัวเด็กมีสภาพแข็งแรงสมบูรณ์ แต่มีบางช่วงที่น้องจะร้องไห้เพราะคงหิวนม ตามภาษาเด็กแรกเกิด

สอบถาม น.ส.มาลิณี สุวาชาติ อายุ 37 ปี เล่าว่า ระหว่างที่เธอกำลังเตรียมกางร่มเตียงเพื่อให้บริการนักท่องเที่ยวตามปกติ จู่ๆ ได้ยินเสียงคนกรี๊ด เมื่อวิ่งตามไปดูพบตัวเด็กถูกทิ้งกำลังนอนตะแคงอยู่ สภาพเนื้อตัวมอมแมม มีลักษณะคล้ายลูกครึ่งต่างชาติที่มีเชื้อสายออกไปโซนอินเดีย และเมียนมา ซึ่งบริเวณหน้าผากมีรอยคล้ายทำพิธีกรรมอะไรบางอย่าง ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เธอรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมากและเพิ่งพบเป็นครั้งแรกที่ชายหาดจอมเทียน ถือว่าโชคดีที่เด็กไม่ถูกสุนัขหรือมดกัด

เบื้องต้น เจ้าหน้าหน้าที่ตำรวจได้พาตัวเด็กส่งให้กับนายแพทย์วิชัย ธนาโสภณ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบางละมุง เพื่อตรวจเช็คอาการของเด็กว่ามีโรคแทรกซ้อนหรือไม่ รวมไปถึงสุขภาพ ากเด็กมีอาการที่แข็งแรงไร้จากโรคภัยไข้เจ็บ ทางโรงพยาบาลจะประสานเจ้าหน้าที่ส่วนเกี่ยวข้องมารับตัวเด็กไปดูแล ส่วนพ่อแม่เด็กตำรวจจะเร่งสืบสวนติดตามตัวมาสอบสวน ดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป