จากศรัทธาสู่ความว่างเปล่า! ชาวบ้านย่านบางมดโวย “ศาลาโรงทาน 57 ปี” ถูกรื้อถอนเกลี้ยงไร้คำบอกกล่าว ทั้งที่เพิ่งบูรณะใหม่ คาใจปมทุบทำลายประวัติศาสตร์ชุมชน

กรุงเทพมหานคร, 24 กันยายน พ.ศ. 2569 – กลายเป็นเรื่องราวที่สร้างความสะเทือนใจและสร้างความหม่นหมองให้กับคนในชุมชนอย่างมาก เมื่อศาลาโรงทานเก่าแก่ภายในวัดดังย่านบางมด ซึ่งมีประวัติยาวนานคู่กับวัดมากว่า 57 ปี นับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2512 ได้ถูกดำเนินการรื้อถอนจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม สร้างความสงสัยและตั้งคำถามถึงความจำเป็นของผู้เกี่ยวข้องเป็นอย่างยิ่ง

“บ้านแห่งเมตตา” 57 ปี ที่ถูกลบหายในชั่วพริบตา

ศาลาโรงทานดังกล่าวถือเป็นสถานที่ที่มีความผูกพันและเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านในพื้นที่มาอย่างยาวนาน โดยในอดีตได้รับการริเริ่มสร้างสรรค์จากอดีตเจ้าอาวาสผู้ล่วงลับ ผ่านการร่วมแรงร่วมใจและรวบรวมปัจจัยจากแรงศรัทธาของประชาชน จนสำเร็จเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมสำหรับแม่ชี รวมถึงเป็นโรงทานเปิดประตูต้อนรับแจกจ่ายอาหารแก่ผู้ยากไร้และผู้ตกทุกข์ได้ยาก โดยเฉพาะผู้มีฐานะยากจนที่อาศัยพึ่งพาเมตตาธรรมจากวัดในวันที่ชีวิตไร้ทางเลือก

แต่วันนี้ สิ่งปลูกสร้างที่เคยเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งการให้และการแบ่งปัน กลับถูกรื้อถอนจนกลายเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า นอกจากตัวศาลาแล้ว รูปปูนปั้นพญาครุฑโบราณที่สร้างคู่กันมา รวมถึงห้องน้ำบริเวณใกล้เคียง ก็ถูกรื้อถอนออกไปทั้งหมด จนภาพความทรงจำและบรรยากาศแห่งความศรัทธาเลือนหายไป

คาใจเพิ่งบูรณะ-ไร้การชี้แจงจากวัด

ประเด็นที่ทำให้ชาวบ้านและศิษยานุศิษย์คาใจและรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก คือ ก่อนหน้าที่จะมีการรื้อถอน ศาลาหลังนี้เพิ่งจะได้รับการจัดสรรงบประมาณเพื่อทำการบูรณะและซ่อมแซม พร้อมทั้งทาสีใหม่จนมีสภาพสวยงามสมบูรณ์ อีกทั้งจากสภาพภายนอกก็ไม่ปรากฏร่องรอยความเสียหายรุนแรงที่บ่งชี้ว่าตัวอาคารทรุดโทรมจนไม่สามารถใช้งานต่อได้

คำถามตัวโตจึงพรั่งพรูขึ้นมาว่า เหตุใดสิ่งปลูกสร้างที่มีทั้งคุณค่าทางประวัติศาสตร์ และคุณค่าทางจิตใจของชุมชน จึงต้องถูกทำลายลงจนหมดสิ้นโดยที่ชาวบ้านผู้ร่วมสร้างและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องไม่เคยได้รับทราบเหตุผล หรือได้รับคำชี้แจงล่วงหน้าแต่อย่างใด

ยิ่งไปกว่านั้น ศาลาแห่งนี้ยังเคยสร้างชื่อเสียงเป็นที่ประจักษ์ จนเคยมีทีมงานรายการโทรทัศน์ช่องดังเดินทางมาถ่ายทำนำเสนอความงามด้านสถาปัตยกรรมและบรรยากาศอันร่มรื่นมาแล้ว ยิ่งทำให้ผู้คนในชุมชนรู้สึกเสียดายและหดหู่ใจเป็นทวีคูณ

เสียงสะท้อนจากชุมชน: หรือนี่คือปริศนาธรรม?

หลายคนยอมรับว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่ใช่เพียงความเสียดายทรัพย์สินของวัด แต่เหมือนกับสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจและ “ความหวังสุดท้าย” ของผู้ยากไร้ได้ถูกพรากไปด้วย บางคนตั้งคำถามด้วยความเจ็บปวดว่า เหตุการณ์ทั้งหมดนี้คือ “ปริศนาธรรม” ที่ชาวบ้านธรรมดาไม่มีสิทธิ์รับรู้คำตอบจริงหรือ?

ล่าสุด ชาวบ้านและผู้ศรัทธาทุกคนต่างออกมาเรียกร้องให้ทางวัดหรือผู้มีอำนาจเกี่ยวข้อง ออกมาเปิดเผยข้อเท็จจริง ชี้แจงถึงเหตุผลและความจำเป็นในการรื้อถอน รวมถึงแผนการใช้ประโยชน์ในพื้นที่ดังกล่าว เพื่อคืนความกระจ่างให้กับชุมชน และเยียวยาจิตใจผู้ที่เคยร่วมแรงร่วมศรัทธากับวัดแห่งนี้มาตลอดหลายสิบปี