ทนไม่ไหว “โมเมย์” ธนัชชา สุขสด นักตบลูกยางทีมชาติไทย ล่าสุด โพสต์ข้อความผ่านอินสตาแกรมสตอรี่ ระบายความในใจ เปิดสาเหตุที่ไม่ร่วมทีมขาติไทยในปี 2569

“โมเมย์” ธนัชชา สุขสด นักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ล่าสุด พา จีเอส คาลเท็กซ์ โซล พลิกชนะ กิมชอน โคเรีย เอ็กเพรสเวย์ ไฮพาส อดีตทีมเก่า ไปหวุดหวิด 3-2  (25-23, 26-28, 18-25, 25-22, 15-5) ได้โพสต์รูปพร้อมถ้วยแชมป์ มีข้อความว่า “ไม่สำคัญว่าคุณเริ่มต้นอย่างไร แต่สำคัญว่าคุณจบมันอย่างไร  ภูมิใจและขอบคุณทีมงานมาก ๆ ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทและหยาดเหงื่อของทุกคน ลุยกันเลย”

สำหรับ ปี 2026 ที่ผ่านมาไม่มีชื่อของ โมเม ธนัชชา กับ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย “โมเม” จึงโพสต์สตอรี่ โพสต์ข้อความผ่านอินสตาแกรมสตอรี่ ชี้แจงเรื่องราวเกี่ยวกับสาเหตุที่ไม่ได้เล่นทีมชาติในช่วงปี 2569 ยาว 15 หน้า มีข้อความดังนี้

สวัสดีค่ะ “โมเมย์ ธนัชชา สุขสด”นะคะ ก่อนอื่นเลย หนูขอใช้พื้นที่ตรงนี้แสดงความยินดีกับเพื่อนร่วมทีมของหนูทุกคน

ยินดีด้วยนะคะ ทุกคนเก่งมากๆ สาวๆ ของหนูเก่งมาก เก่งที่สุดเลย พวกเธอทำได้แล้ว! เส้นทางที่ผ่านมาเป็นกระบวนการทิ่ยาวนานมาก แต่ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้ โคตรจะเจ้งเลยค่ะ

หนูเสียใจที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น เห็นรอยยิ้มของทุกคนในวันนั้นแต่หนูขอแสดงความยินดีกับสาวๆ จากใจจริงนะคะ

การออกมาชี้แจงครั้งนี้ไม่ได้มี ได้ออกมาเพื่อต่อสู้หรือสร้าง

ปัญหาหรือดราม่ากับใครค่ะ หนูแค่อยากเล่าความจริง ในมุมของหนู เพื่อให้ตัวเองได้ปล่อยวาง ก้าวต่อไปในอนาคตได้อย่างเต็มที่ และหวังว่าจะได้นอน

ทำไมถึงไม่ได้เข้าร่วมทีมชาติไทยในปีที่ผ่านมา? หลาย ๆ คนคงทราบจากข่าวและการให้สัมภาษณ์ของเพราะมีอาการเทนื่อยล้าจากการเล่นลีก หนูขอใช้พื้นที่ตรงนี้ยืนยันว่า

เหตุผลที่หนูแจ้งกับทีมไม่ได้เป็นไปตามข้อความที่ปรากฏในข่าวค่ะ หนูได้พูดคุยกับผู้จัดการทีมชาติ (พี่กิ๊ฟ) และอธิบายเหตุผลในการไม่เข้าร่วมทีมชาติไปว่า

หนูไม่สามารถเข้าร่วมในเกมที่หนูรู้สึกว่าไม่แฟร์ ได้ค่ะ ถ้าวันนี้ ทีมชาติไม่ใช่พื้นที่ที่หนูรู้สึกว่าความสามารถและความทุ่มเท ได้รับการพิจารณาอย่างเป็นธรรม หนูก็ไม่สามารถฝืนทำร้ายจิตใจตัวเองเพื่อความฝันของหนู ต่อไปได้อีกแล้ว มันเกินขีดจำกัด ที่หนูจะรับมือไหวทางด้านจิตใจ

หนูไม่ได้ไม่อยากทำค่ะ ตั้งแต่เติบโตมา หนูแทบจะมีความฝันอยู่เพียงอย่างเดียว คือการได้เป็นนักกีฬาทีมชาติไทย การได้เล่นให้ประเทศุของตัวเองเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต และไม่มีเหตุการณ์ใดที่จะเปลี่ยนแปลงความรักที่หนูมีต่อการเล่นให้ประเทศได้

หนูได้พบเจอผู้คนมากมาย ได้รับโอกาสมากมาย และสร้างความทรงจำมากมายจากวอลเลย์บอลทีมชาติไทย หนูรักการเล่นให้ประเทศของหนู และหนูก็รักวอลเลย์บอลมากจริงๆ

วันนี้ที่หนูต้องหยุด ไม่ใช่เพราะหนูไม่อยากทำอีกต่อไป แต่

เพราะหนูรู้สึกว่าตัวเองไปต่อไม่ไหวแล้วจริง ๆ ใจของหนูไม่ไหวอีกแล้วค่ะ

หนูเผชิญกับสภาวะทางจิตใจที่ยากลำบากอย่างมากในช่วง

ปลายปีที่ผ่านมา และนี่คือเหตุผลสำคัญที่หนูตัดสินใจแบบนี้

ทำไมถึงเกิดทางด้านจิตใจด้านสุขภาพความรู้สึกเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงชัวข้ามคืน แต่มันสะสมมาตลอดช่วงเวลาที่อยู่กับทีมชาติ

ทุกคนอาจทราบถึงความกดดัน ที่นักกีฬาต้องเผชิญ แต่สิ่งที่หลายคนอาจไม่ทราบคือ ความเครียดและความกดดัน

จากการต้องรับผิดชอบหน้าที่ เพื่อประเทศชาติ รวมถึงการต้องรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ที่้กิดขึ้น ส่งผลกระทบต่อจิตใจ ของหนูมากเพียงใด

ในช่วงเวลาเดียวกัน หนูยังต้องเผชิญกับการสูญเสียคุรั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต นั่นคือการจากไปของ “คุณยาย” ผู้เป็นที่รักของหนู

ตั้งแต่จำความได้ คุณยายคือมนุษย์คนแรก ๆ ที่หนูมีความ

ทรงจำด้วย ยายเลี้ยงหนูมาตั้งแต่เด็ก เราผูกผันกันมาก และหนูก็เป็นหลานสาวคนโปรดของยาย ความรักที่ยายมอบให้หนูนั้นมหาศาล มันทำให้หนูรู้สึกว่า ตัวเองเป็นคนสำคัญ เป็นคนที่มีคุณค่า และเป็นที่รักของใครสักคนบนโลกใบนี้

คุณยายจากไปในช่วงที่หนูกำลังปฏิบัติภารกิจเพื่อประเทศชาติในการแข่งขันกระชับมิตร ระหว่างไทยกับเกาหลีใต้

(Friendly Match Thailand-Korea) ตั้งแต่วันที่เดินทางไปถึง หนูต้องแบกรับความเสียใจอย่างหนัก เมื่อทางบ้านโทรมาแจ้งข่าว หนูทำได้เพียงรับรู้ถึงการสูญเสียครั้งนั้น ทั้งที่ในใจแทบจะรับไม่ไหวแล้ว แต่หนูตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะ

อยู่ทำหน้าที่ให้เสร็จสิ้น ด้วยเหตุผลนี้

1. หนูเชื่อว่ายายคงอยากเห็นหลานคนเก่งของยายอดทนทำหน้าที่ให้ดีที่สุดจนถึงวินาทีสุดท้าย หนูอยากให้ยายภูมิใจว่า ยายเลี้ยงหลานคนนี้มาได้ดีแค่ไหน

2. ในตอนนั้นหนูได้รับโอกาสให้เป็นกัปตันทีม แม้จะเป็นการ

แข่งขันกระชับมิตร แต่การได้รับเกียรติให้ทำหน้าที่นี้ก็มีความหมายต่อชีวิตหนูมาก หนูจึงอยากทำหน้าที่ตรงนั้นให้ดีที่สุด

3. ในเวลานั้น หนูเป็นนักกีฬาคนเดียวที่เล่นอยู่ในลีกเกาหลีใต้ หนูทราบดีว่าหากหนูเดินทางกลับก่อนกำหนด อาจส่งผลกระทบต่อการจัดการและงานที่ทุกคนพยายามเตรียมกันมาอย่างดี

หนูจึงเลือกเก็บเรื่องนี้ไว้เพื่อจะได้ทำหน้าที่ต่อไปได้โดยไม่ให้มีผลกระทบ ขอบคุณพี่เตยมาก ๆ นะคะที่คอยอยู่ข้าง ๆและรองรับความรู้สึกของหนูในสิ่งที่หนูทำได้คือออกไปปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ แล้วกลับเข้าห้องมาร้องไห้อยู่แบบนั้น จนถึงวันสุดท้าย หนูจึงแจ้งหัวหน้าผู้ฝึกสอนตามเหตุการณ์การสูญเสียที่เกิดขึ้นและหนูจำเป็นต้องเดินทางกลับก่อนกำหนด

หลังจากนั้น หนูก็ทำหน้าที่กับทีมชาติต่อจนจบช่วงเวลาแข่งขันแล้วจึงแยกย้ายกลับไปเล่นลีกของตัวเอง

หนูเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ได้และอยู่ในอันดับสูง ของตารางมาโดยตลอดในช่วงก่อนการแข่งขันซีเกมส์ จนกระทั่งฝันร้ายของหนูเริ่มต้น

จากปลายเดือนตุลาคม หนูได้รับโทรศัพย์ “ซีเกมส์ไม่ต้องกลับมานะ หัวหน้าผู้ฝึกสอนจะใช้เด็กเล่น” หนูตอบกลับไปได้เพียงคำว่า “ค่ะ”

ถ้าจะให้ทุกคนเข้าใจความรู้สึกของหนูในตอนนั้น หนูเสียใจมากจริง ๆ ค่ะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา หนูทุ่มเทให้กับการเล่นเพื่อประเทศชาติ สละเวลาในชีวิตส่วนตัว และพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดมาโดยตลอด หนูจึงรู้สึก

ว่าตัวเองสมควรได้รับการสื่อสารที่ชัดเจนและตรงไปตรง

มาจากหัวหน้าผู้ฝึกสอนโดยตรง ทั้งในเรื่องการตัดสิน ใจและเหตุผลเบื้องหลัง

หนูมีคำถามมากมายที่อยากถาม แต่คนที่โทรมาแจ้งไม่ใช่

คนที่มีอำนาจตัดสินใจเรื่องนี้หนูจึงไม่ได้ถามอะไรออกไปในขณะนั้น

คำถามเหล่านั้นยังคงอยู่ในใจหนูจนถึงวันนี้ค่ะ

1. ทำไมคุณถึงตัดสินใจแบบนี้คะ?

2. หนูไม่เด็กตรงไหนคะ? ตอนที่คุณตัดสินใจว่าจะใช้ผู้เล่นอายุน้อย หนูอายุเพียง 25 ปีเองค่ะ

3. หากเหตุผลคือการต้องการใช้ผู้เล่นอายุน้อยเหตุ ใดรายชื้อผู้เล่น 14 คนที่ได้รับเลือกจึงมีผู้เล่นที่อายุน้อยกว่าหนูเพียง 4 ปี?

4. หนูไม่สมควรได้รับโอกาสลงเล่นต่อหน้าครอบครัวของตัวเอง ในการแข่งขันซีเกมส์ที่จัดขึ้นในประเทศไทยบ้างหรือคะ?

5. หนูไม่สมควรได้รับโอกาสเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันที่อาจเป็นรางวัลแห่งความทุ่มเทและความอดทนที่ผ่านมาบ้างเลยหรือคะ?

6.แล้วที่ตอนต้นปีหนูอดทนทำหน้าที่ในวันที่คนที่หนูรักมากที่สุดจากไปคุณไม่เห็นคุณค่าความอดทนของหนูเลยหรือคะ

ใช่ค่ะ ซีเกมส์อาจไม่ใช่การแข่งขันระดับโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและอาจไม่ใช่การแข่งขันที่สำคัญที่สุด ในเส้นทางอาชีพของนักกีฬาทุกคน แต่สำหรับหนูซีเกมส์มมีความหมายมากกว่าการแข่งขันรายการหนึ่ง

มันคือการแข่งขันแห่งเกียรติยศ เป็นโอกาสที่นักกีฬาหลายคนรอคอย เป็นช่วงเวลาที่เราหวังว่าจะได้เห็นผลตอบแทนจากความทุ่มเทและความอดทนตลอดช่วงเวลาที่รับใช้ทีมชาติ เพราะทุกคนต่างทราบดีว่า ผลตอบแทนทางการเงินจากการทำหน้าที่ในทีมชาตินั้นไม่ได้มากมายอะไรนัก

หนูเองก็รอคอยโอกาสแบบนี้เช่นกัน

แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่กระทบจิตใจหนูมากที่สุดไม่ใช่เรืองเงิน

หรือรางวัลค่ะ หากเป็นความรู้สึกว่าตัวเองถูกตัดออกจากทีม โดยที่หนูมองว่าการตัดสินใจนี้ ไม่เป็นธรรมและไม่อธิบายที่ชัดได้

หนูตั้งใจ ทุ่มเท และอุทิศตัวเองให้กับประเทศชาติ แม้กระทั่งในวันที่หนูต้องสูญเสียคนที่รักที่สุดคนหนึ่งในชีวิต หนูก็ยังเลือกที่จะทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป

การต้องมาเผชิญกับเหตุการณ์นี้ในเวลาต่อมา จึงส่งผลกระทบ ต่อสุขภาพจิตของหนูโดยตรงและรุนแรงกว่าที่หลายคนอาจเข้าใจ หนูเผชิญกับความผิดหวังอย่างมาก เศร้าเสียใจ จิตใจไม่พร้อม ร่างกายก็ได้รับผลกระทบตามไปด้วย หนูได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าถึง 2 ครั้ง ในช่วงที่การพักผ่อนของหนูไม่เพียงพอ

ในฐานะนักกีฬาอาชีพ หนูรู้ดีว่าการดูแลร่างกายสำคัญแค่

ไหน แต่เหตุการณ์ครังนี้ทำให้หนูได้เรียนรู้ว่า การดูแลจิตใจของตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน เพราะบาดแผลทางใจอาจไม่มีร่องรอยให้ใครมองเห็น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เจ็บปวด และบางครั้งมันก็ยากที่จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดจริงๆ

หนูต่อสู้กับความรู้สึกเหล่านี้มา อย่างเงียบๆ มาโดยตลอด และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่หนูไม่ได้ออกมาพูดถึงเรื่องนี้ตั้งแต่แรก

วันนี้หนูดีขึ้นมากแล้วค่ะ หนูอยากขอบคุณทุกคนที่อยู่ข้าง ๆ หนู แม้ว่าหลายคนจะไม่ทราบรายละเอียดของเรื่องราวทั้งหมดแต่ก็ยังคอยส่งกำลังใจและมอบความรักให้หนูอยู่เสมอ ขอบคุณจากใจจริงนะคะ

ขอบคุณครอบครัว เพื่อน ๆ และคนรักของหนู หากไม่มีพวกเขาหนูคงผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้นมาได้ยากมาก ขอบคุณที่ทำให้หนูเห็นว่าตัวเองมีคุณค่าในแบบที่เป็น ขอบคุณที่ทำให้หนูรู้ว่า หนูไม่ได้เป็นเพียงนักกีฬาคนหนึ่ง แต่ยังเป็นลูกที่ครอบครัวรัก เป็นหลานที่ป้า ๆ น้า ๆ รักและเอ็นดู เป็นเพื่อนที่ดีและเป็นคนรักที่ดีได้เช่นกัน

ขอบคุณที่ทำให้หนูมองเห็นคุณค่าของตัวเอง นอกเหนือจากการเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย

และสุดท้าย หนูอยากขอบคุณตัวเอง ขอบคุณที่ยังไม่ยอมแพ้ให้กับชีวิต ขอบคุณที่ยังต่อสู้และเลือกที่จะมีชีวิตต่อไป ขอบคุณที่เลือกตัวเองในวันที่มันยากที่สุด และขอบคุณที่วันนี้หนูกล้ายืนขึ้นเพื่อปกป้องความรู้สึกของตัวเองบ้าง

หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูก็ยังภูมิใจในตัวเอง และจะยังคงเล่นวอลเลย์บอลด้วยหัวใจของสาวไทย เพื่อให้คนในต่างประเทศได้เห็นว่า สาวไทยก็มีของ ไม่แพ้ชาติใดในโลก