น.ส.วิมล ฤทธิ์เดช ภรรยา เล่าว่า เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2567 ช่วงประมาณ 05.00 น. ผู้เสียหายได้ขี่รถจักรยานยนต์ไปซื้อของจำพวกกับข้าวและของสดบริเวณตลาดสี่มุมเมือง เมื่อมาถึงบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านรังสิต จ.ปทุมธานี รถของสามีก็ได้จอดเนื่องจากมีอุบัติเหตุบริเวณด้านหน้า ปรากฏว่าถูกรถกระบะคู่กรณีขับมาด้วยความรวดเร็วพุ่งชนท้ายรถจักรยานยนต์ของสามี จนร่างของสามีไถลไปกับถนน แล้วเกือบถูกรถกระบะคู่กรณีขับเหยียบซ้ำ แต่ก็สามารถคลานหนีออกมาได้ ทำให้สามีได้รับบาดเจ็บทั่วร่างกาย เป็นแผลฟกช้ำและถลอกบริเวณข้อศอก ขาและหลัง จนกล้ามเนื้อช้ำไม่สามารถงอแขนและขาได้ รวมทั้งมีอาการขาชาแขนชา นอกจากนี้ยังมีอาการศรีษะบวมด้วย ต้องพักรักษาอย่างน้อย 20-21 วัน ซึ่งช่วงเวลาดังกล่าวขาดรายได้เป็นอย่างมาก โดยรวมค่ารักษาพยาบาลประมาณ 7,000 บาท

ส่วนฝั่งคู่กรณีนั้น เบื้องต้นจากการพูดคุยอ้างว่าจะรับผิดชอบชดใช้เยียวยาค่ารักษาพยาบาลและค่าเยียวยาส่วนอื่น ๆ ทั้งหมด แต่ตอนหลังพอนำบิลค่ารักษาพยาบาลไปเรียกเก็บจากคู่กรณี ปรากฏว่าคู่กรณีไม่จ่ายให้ โดยอ้างว่า หากอยากได้ค่ารักษาพยาบาลและค่าเยียวยา ให้ไปฟ้องร้องทางแพ่งเอาเอง เมื่อ 2 เดือนที่แล้ว ตนกับคู่กรณีได้นัดพูดคุยกันอีกครั้งที่ สภ.ประตูน้ำจุฬาลงกรณ์ แต่ฝั่งคู่กรณีก็ยังไม่รับผิดชอบเยียวยา อ้างว่าทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่ 3,000 จะเอาไหม ตนก็เลยปฏิเสธไป นอกจากนี้ ฝั่งคู่กรณีเองขาดการต่อภาษีทะเบียนรถ เลยทำให้ประกันฝั่งคู่กรณีไม่สามารถเยียวยาได้

ส่วนฝั่งตำรวจ สภ.ประตูน้ำจุฬาลงกรณ์ นั้นก็บ่ายเบี่ยงที่จะทำคดี อ้างว่าให้ไปพูดคุยเจรจาให้แล้วเสร็จ เรื่องจะได้จบ แต่ในส่วนคดีอาญานั้น ไม่ดำเนินการออกหมายเรียกแจ้งข้อกล่าวหาและสรุปสำนวนคดีแต่อย่างใด จึงตัดสินใจมาร้องเรียนกับกองปราบปราม เพราะนอกจากอยากให้คดีความทางอาญามีความคืบหน้าแล้ว ก็อยากเรียกร้องให้ฟังผู้เสียหายชดใช้เยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้นด้วย ซึ่งสรุปรวมแล้วมูลค่าความเสียหายเกิดขึ้นจำนวนทั้งสิ้นกว่า 6-7 หมื่นบาท โชคดีที่ในส่วนของรถจักรยานยนต์มีประกันคุ้มครองและชดเชยค่าซ่อมแซมให้

หลังเข้าพบพนักงานสอบสวน กก.2 บก.ป.ได้แนะนำ ผสห.ว่าคดีแบบนี้ควรเจรจากัน ก่อนจะโทร.ประสานไปทาง พงส.สภ.ประตูน้ำจุฬาฯ เจ้าของคดีให้เรียกคู่กรณีมาเจรจาว่าจะสามารถช่วยเหลือ ผสห.ได้เพียงใด หากยังไม่เป็นที่พอใจก็จะต้องไปฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเอง