เมื่อวานนี้ (7 ตุลาคม 2568) มีรายงานข่าวว่า เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2568 นายวีริศ อัมระปาล ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย ยื่นใบลาออกจากตำแหน่ง มีผลวันที่ 30 ตุลาคม 2568 เป็นการบอกกล่าวล่วงหน้า 30 วัน โดยระบุเหตุผลว่า ต้องการมีเวลาดูแลบิดามารดา ทั้งของตนเองและของคู่สมรส ที่มีอายุมาก บอร์ดการรถไฟรับทราบแล้ว

เหตุในการลาออกครั้งนี้ คาดว่าส่วนหนึ่งน่าจะมาจากในวันเดียวกับที่ลงนามลาออก นายวีริศได้ลงนามในหนังสืออนุมัติให้ฟ้องเพิกถอนหรือขับไล่ผู้ยึดถือครอบครองที่ดินเลขที่ 3466 และเลขที่ 8564 บริเวณแยกเขากระโดง ตำบลอิสาณ อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ตามที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) มีมติ และเป็นที่ดิน 2 แปลงที่มีชื่อคนในตระกูลใหญ่แห่ง “เมืองอันน่ารื่นรมย์”ถือครอง

ผู้เขียนมีข้อสังเกตดังนี้

1)ในแง่ข้อกฎหมาย นับว่าเป็นการลาออกที่ฉลาดและปลอดภัยจากการถูกดำเนินคดีอาญาในอนาคตฐานเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ไม่ดำเนินการเรียกที่ดินของแผ่นดินคืนมาตามคำวินิจฉัยขององค์กรอิสระ (คณะกรรมการ ป.ป.ช.) และองค์กรตุลาการ (ศาลปกครองและศาลยุติธรรม)

2) ที่แปลกใจคือบางคนในอดีต “ลงเรือแป๊ะ”แล้วเมื่อไม่ตามใจแป๊ะ ก็ขึ้นจากเรือ แต่ครั้งครั้งนี้กลับมา “พายเรือให้แป๊ะนั่ง”และผิดหวังกับนักการเมืองอายุน้อยที่ “ท่าดีแต่ทีเหลว” ย้ายค่ายไปลงเรือแป๊ะหน้าตาเฉย

3) ที่ไม่แปลกใจและไม่ผิดหวังคือ ค่ายที่ “อุ้มแป๊ะมาพายเรือ” โดยตนไม่ยอมลงเรือด้วยเพราะไม่เคยหวังอะไรกับค่ายนี้มาก่อน

วัส ติงสมิตร

นักวิชาการอิสระ